با ديدن چشماي ناز و معصومش ياد چهارشنبه سوري چندسال قبل افتادم

 كه من توي يك شهر ديگه دانشجو پزشكي بودم

 و اون سال با شور و شوق غير قابل توصيفي خودمو رسوندم خونه .

نزديكاي غروب رفتم به كوچه ماه ها بود منتظر اين روز بودم مطمئن بودم كه طبق روال هر سال براي مراسم چهارشنبه سوري به كوچه ما مي آيد.

عاشقانه دوسش داشتم ولي هيچ وقت فرصتي براي ابراز علاقه نداشتم

ولي ديگه نميتونستم صبر كنم .بين مردم چشم ميگرداندم كه ناگهان او را ديدم

واي خداي من چقدر بزرگ شده خانم به تمام معني نجيب و خوشگل

 زير چشمي نگاهش كردم اونيز نگاهم را با لبخندي جواب داد قلبم داشت از جا کنده میشد.

ناگهان صداي مهيبي بلند شد تمام فضا پر از سنگ ريزه و دود شد.

واي چي ميديدم صورتش زخمي شده بود .بدون اراده به سمتش دويدم

 تا منو ديد اشكاشو پاك كرد و گفت چيزي نيست يك خراش كوچولوست.

گفتم نه نميشه بايد بريم درمانگاه همراه مادرش سوار ماشينم كردم و رفتيم درمانگاه

 و بعد پاسمان رسوندم خونشون و اين شد بهانه اي كه بايد ميشد.

بعد اون شب چه روزها و چه ساعتها كه با هم عاشقانه سپري كرديم

ولي عمرشاديهامون كم بود. بعد چند ماه شروع كرد درسش و دوري من را بهونه كردن

 تا اينكه يك روز بهم گفت ما به درد هم نميخوريم و راهمان از هم جداست

 باور نمي شد هرچي تلاش كردم متقاعدش كنم نشد که نشد و فاصله ها كار خودشو كرد

 تا اينكه امشب چيزي ديدم كه بغض چند سالم شكست .

شوهر معتادش بد جوري كتكش زده بود سر و صوورتش سياه و كبود شده بود

هر كاري كردم چشماشو باز كنه نشد اصلا نگاهمم نكرد مثل اينكه منو نمي شناخت.

ومن  بايد گواهي فوت چه كسي را صادر ميكردم خدايااااا.